รวมไฟล์เสียงอย่างไรให้รอยต่อฟังไม่รู้

สามอย่างต้องตรงกันก่อนต่อ

แซมเปิลเรต: ไฟล์ 44.1 kHz แปะกับไฟล์ 48 kHz จะเล่นเร็วหรือช้าเกินไป ถ้าไม่ได้รีแซมเปิลฝั่งใดฝั่งหนึ่งก่อน เครื่องมือรวมที่ดีจะรีแซมเปิลทั้งหมดให้เรตเดียว เลือกเรตของไฟล์ส่วนใหญ่ หรือ 48 kHz ถ้าผลลัพธ์จะวางใต้คลิปวิดีโอ

จำนวนช่อง: บันทึกเสียงโมโนวางข้างเพลงสเตอริโอต้องทำซ้ำไปทั้งสองช่อง ไม่งั้นเครื่องเล่นอาจดันเสียงไปซ้ายสุด

ความดัง: สองไฟล์ที่อัดคนละวันแทบไม่ได้อยู่ระดับเดียวกัน จับให้เข้ากันด้วยหูหรือมิเตอร์ความดังก่อนต่อ ไม่ใช่หลังต่อ — แก้ทีหลังแปลว่าต้องประมวลผลไฟล์รวมทั้งก้อนอีกรอบ

ต่อชนกับครอสเฟด

การต่อชนวางคลิปที่สองทันทีหลังคลิปแรก ถ้าทั้งคู่เริ่มและจบที่ความเงียบ ก็พอแล้ว ถ้าคลิปใดจบกลางเสียง คลื่นจะกระโดดแล้วได้ยินคลิก

ครอสเฟดซ้อนคลิปสองชิ้น แล้วเฟดอันหนึ่งออกขณะอีกอันเฟดเข้า ยี่สิบถึงห้าสิบมิลลิวินาทีพอตัดคลิกโดยไม่ฟังเป็นเฟด สำหรับเปลี่ยนเพลงหนึ่งถึงสามวินาทีฟังตั้งใจ ยาวกว่านั้นกลายเป็นเอฟเฟกต์ดีเจ

ฟอร์แมตกับการเข้ารหัสใหม่

การรวมไฟล์ที่บีบอัดแล้วเกือบทุกกรณีคือถอดรหัสแล้วเข้ารหัสใหม่ เพราะต้องมิกซ์ตรงรอยต่อและรีแซมเปิล ส่งออกที่บิตเรตตามต้นฉบับที่ดีที่สุด และเลือก WAV หรือ FLAC ถ้าผลลัพธ์เป็นไฟล์กลางที่จะแก้ต่อ

ข้อยกเว้นคือการต่อ MP3 ที่บิตเรต แซมเปิลเรต และจำนวนช่องตรงกันอยู่แล้ว โดยไม่ใส่ครอสเฟด: เฟรมพวกนั้นต่อกันได้โดยไม่ถอดรหัส เครื่องมือที่ทำได้มีน้อย ถ้ามี ให้ใช้กับพอดแคสต์ที่ประกอบจากเซสชันอัดชุดเดียวกัน