แปลง WAV เป็น MP3: เลือกบิตเรตไหน และเมื่อไหร่ไม่ควรแปลง

บิตเรต: ค่าตั้งเดียวที่สำคัญจริง

128 kbps คือพื้นสำหรับเพลงที่จะฟังซ้ำมากกว่าครั้งเดียว สำหรับคำพูดใช้ได้ 192 kbps เป็นค่าเริ่มต้นที่สมเหตุสมผลสำหรับเพลง 256–320 kbps สำหรับเก็บมาสเตอร์ที่ไม่มี WAV เหลือ หรือเนื้อหาที่มีฉาบและหางรีเวิร์บเยอะ ซึ่งเผยอาร์ติแฟกต์ของ MP3 ก่อนอย่างอื่น

VBR (บิตเรตแปรผัน) ให้ตัวเข้ารหัสใช้บิตมากในท่อนซับซ้อน และใช้น้อยตอนเงียบ พรีเซ็ต V2 ของ LAME เฉลี่ยราว 190 kbps และเป็นจุดสมดุลขนาดกับคุณภาพที่ดีที่สุดสำหรับเพลง ใช้ CBR เมื่ออุปกรณ์หรือแพลตฟอร์มบังคับบิตเรตคงที่เท่านั้น

แซมเปิลเรตกับจำนวนช่อง

คงแซมเปิลเรตของต้นฉบับไว้ เว้นแต่มีเหตุผลที่จะเปลี่ยน การดาวน์แซมเปิลจาก 48 kHz เหลือ 44.1 kHz สำหรับริงโทนมือถือใช้ได้ การอัปแซมเปิลไม่เคยเพิ่มคุณภาพ ไฟล์พูดโมโนควรอยู่โมโน — MP3 สเตอริโอจากต้นทางโมโนเสียครึ่งบิตเรตไปกับช่องที่สองที่เหมือนกันทุกประการ

เมื่อไหร่ควรเก็บ WAV ไว้

ถ้าจะแก้เสียงอีก ให้เก็บ WAV (หรือแปลงเป็น FLAC ซึ่งไม่สูญเสียและเล็กกว่าประมาณครึ่งหนึ่ง) ทุกเจเนอเรชันของการเข้ารหัส MP3 ทิ้งรายละเอียด และเอฟเฟกต์อย่างชิฟต์พิทช์หรือตัดนอยส์จะเผยอาร์ติแฟกต์ที่ในต้นฉบับฟังไม่รู้ แปลงเป็น MP3 เฉพาะสำเนาที่ส่งออกไปใช้

เก็บ WAV ไว้ด้วยถ้าปลายทางเป็นโปรแกรมตัดต่อวิดีโอ: NLE ถอดรหัส MP3 ได้ดี แต่ตัดสะอาดกว่าบนเสียงที่ยังไม่บีบอัด

แท็กกับชื่อไฟล์

WAV รองรับเมทาดาทาไม่ดี จึงมักได้ MP3 ที่แปลงแล้วไม่มีชื่อเพลง ศิลปิน หรืออัลบั้ม กรอกตอนแปลง มือถือกับเครื่องเสียงในรถจัดเรียงตามแท็ก ไม่ใช่ตามชื่อไฟล์